Σε δύο ξεχωριστές και βαθιά συγκινητικές βραδιές, στις 28 και 29 Αυγούστου 2026, ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου επέστρεψε με τον καλύτερο τρόπο στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, παρουσιάζοντας τον «Ίωνα» του Ευριπίδη, σε μετάφραση, σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία του Θωμά Μοσχόπουλου.

Η επάνοδος του ΘΟΚ αυτόνομα στην Επίδαυρο, (μετά την περσινή συμπαραγωγή με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος) , επισφραγίστηκε από τη θερμή υποδοχή του κοινού, τον ενθουσιασμό και το παρατεταμένο χειροκρότημα που αγκάλιασε την παράσταση και τους συντελεστές της, ρίχνοντας την αυλαία  του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.

Στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, ο Ίων παρέλαβε τη σκυτάλη από τους σπουδαίους δημιουργούς του παρελθόντος, συνεχίζοντας έναν διάλογο με την ιστορία και τη μεγάλη παράδοση που έχτισε ο ΘΟΚ στη σκηνική ερμηνεία του αρχαίου ελληνικού δράματος. .

Η παράσταση δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς μια ομόψυχη ομάδα ανθρώπων: τον θίασο, τους συντελεστές, τους τεχνικούς και τους ανθρώπους του ΘΟΚ, που ο καθένας ξεχωριστά, καθώς και όλοι μαζί εργάστηκαν ακούραστα και έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό.

Για την παράσταση ταξίδεψαν ειδικά από την Κύπρο η  Υφυπουργός Πολιτισμού κ. Κλέα Χατζηστεφάνου-Παπαέλληνα και ο Γενικός Διευθυντής του Υφυπουργείου Πολιτισμού κ. Γιώργος Παπαγεωργίου. Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου κ. Μιχαήλ Μαρμαρινός, μαζί με τον Πρόεδρο του Δ.Σ. του ΘΟΚ κ. Παντελή Βουτουρή, την Αντιπρόεδρο του Δ.Σ. του ΘΟΚ κ. Έλενα Παπαδοπούλου και την Γενική Διευθύντρια του Οργανισμού κ. Μαρίνα Μαλένη Κυριαζή υποδέχθηκαν στο χώρο της Επιδαύρου τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Νίκο Ανδρουλάκη, την τ. Υπουργό Πολιτισμού, Ηθοποιό και Σκηνοθέτιδα Λυδία Κονιόρδου, τους Πρέσβεις στην Αθήνα  της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Σταύρο Αυγουστίδη, της Βραζιλίας, της Ολλανδίας, της Ινδίας, του Μπαγκλαντές, της Δανίας, της Ουγγαρίας, της Σλοβακίας, της Πολωνίας, του Πακιστάν, τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του ΚΘΒΕ κ. Αστέριο Πελτέκη, τον Δήμαρχο Επιδαύρου κ. Τάσο Χρόνη, τον Διευθυντή του Σπιτιού της Κύπρου κ. Διομήδη Νικήτα και την κ. Νικολέτα Κλεοβούλου, Μέλος του Δ.Σ. του ΘΟΚ.

Και τις δύο παραστάσεις τίμησαν με την παρουσία τους εκλεκτοί καλεσμένοι, πολιτικοί αξιωματούχοι, κριτικοί, δημοσιογράφοι καθώς και πλήθος ανθρώπων των τεχνών και των γραμμάτων από Ελλάδα, Κύπρο και άλλες χώρες, ανάμεσα στους οποίους οι Μιχάλης Χριστοδουλίδης, Ισίδωρος Σιδέρης, Γιώργος Ζιάκας,  Βαρνάβας Κυριαζής, Άγγελος Αγγελή, Σάββας Κυριακίδης, Νίκος Χατζόπουλος, Γιάννης Μόσχος, Δηώ Καγγελάρη, Τάκης Τζαμαργιάς, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Εντουάρ Λουί, Υρώ Μανέ, Γιάννης Βούρος, Μαρία Σκουλά, Κοραλία Καράντη, Σπύρος Μπιμπίλας, Χάρης Ρώμας, Γεωργία Μαυραγάνη, Γιώργος Χρυσοστόμου, Μυρτώ Αλικάκη, Φώτης Σιώτας, Παναγιώτα Βλαντή, Δημήτρης Δεγαΐτης, Άνδρη Θεοδότου, Πασχάλης Τσαρούχας, Τάσος Πυργέρης, Φώτης Σεργουλόπουλος, Θοδωρής Γκόνης, Γεράσιμο Ευαγγελάτο, Γιώργος Ριζόπουλος, Κοραλία Σωτηριάδου, Παναγιώτης Μήλας, Ειρήνη Αϊβαλιώτου, Νιόβη Χαραλάμπους, Χριστίνα Παυλίδου, Γιώργος Τσιάκκας, Σοφία Καλλή, Τάσος Τρύφωνος, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Διονύσης Τσαφταρίδης, Σοφία Παντουβάκη, Νίκη Δραγούμη, Μαρίλια Χαριδήμου, Κύρος Παπαβασιλείου, Ήβη Νικολαίδου, Αντιγόνη Κουλουκάκου, Χριστόδουλος Ανδρέου κ.α.

Έγραψαν για την παραγωγή του Ίωνα στο  Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου:

Το αίσιο τέλος του «Ίωνα» και των Επιδαυρίων: «Η πρώτη, έπειτα από αρκετά χρόνια, αυτοτελής θεατρική παρουσία του ΘΟΚ στην Επίδαυρο μας χάρισε μια παράσταση που είχε σκέψη, δουλειά, πρωτοτυπία, θεατρικότητα.» [...]Οι ηθοποιοί της παράστασης υπηρέτησαν με ζέση, αφοσίωση και ομαδικότητα την ιστορία του Ίωνα. Η Στέλα Φυρογένη είναι σίγουρα μια μεγάλη ηθοποιός, που κινήθηκε με άνεση ανάμεσα στη μελαγχολία, την αξιοπρέπεια, την οδύνη, την οργή, το θυμό, την κατανόηση, την αποδοχή, την ανακούφιση. Κι όλα αυτά με φινέτσα. Και θα πρέπει να δουν το ταλέντο της και στις ελλαδικές θεατρικές σκηνές. Ο Γιάννης Τσουμαράκης δικαίωσε το βραβείο “Δημήτρης Χορν” με το οποίο διακρίθηκε το 2025 και στάθηκε επάξια στο ρόλο του Ίωνα. Απέδωσε την ανεμελιά, την παρόρμηση, την αφοσίωση, την ενσυναίσθηση, την έκπληξη, την προσαρμοστικότητα.»
– oanagnostis.gr | Όλγα Σελλά, Κριτικός, Πολιτιστική Ρεπόρτερ [https://www.oanagnostis.gr/epidayros-6-to-aisio-telos-iona-eyripidis-th/]

«Παρακολουθήσαμε μία φροντισμένη και δουλεμένη παράσταση ενός “δύσκολου” έργου του Ευριπίδη που δεν παύει να ασκεί κριτική στα κακώς κείμενα της εποχής του και να συνεχίζει να προβληματίζει έως και σήμερα. Ο Θωμάς Μοσχόπουλος θα ισορροπήσει τα τραγικά και κωμικά στοιχεία του έργου του Ευριπίδη με χειρουργική ακρίβεια.»

[…]Ο σχεδιασμός φωτισμού της παράστασης ανήκει στον Γεώργιο Κουκουμά που επιτρέπει στο φως να κυριαρχήσει παντού, στη φύση, στον ναό, στις καρδιές των ανθρώπων.

[…] Οι Ανδρέας Κουτσόφτας και Βασίλης Χαραλάμπους ως Ερμής θα δώσουν μία ισορροπημένη παιγνιώδη χροιά στην ερμηνεία τους που θα επικροτηθεί από το θερμό χειροκρότημα των θεατών.»
– Catisart.gr | Κατερίνα Δημητρακοπούλου, θεατρολόγος – Υποψήφια Διδάκτωρ Τμήματος Θεατρικών Σπουδών [https://www.catisart.gr/evripidi-ion-thok-epidavros/]

«Ειρήσθω εν παρόδω, η Μαργαρίτα Ζαχαρίου ως Αθηνά πυροδοτεί την σκέψη μας σχετικά με τις απόψεις του Ευριπίδη για τις θείες παρεμβάσεις, ενώ βαθύτατα εντυπώνεται στη μνήμη η μακιαβελικών διαστάσεων φυσιογνωμία του Παιδαγωγού, όπως τον ερμηνεύει με αμίμητη λιτότητα ο Βαλεντίνος Κόκκινος.

[…] Ευτύχησε πέρα για πέρα ο “Ίων” σε ένα ανέβασμα που θύμισε θέατρο μιας άλλης εποχής (με την καλή έννοια), με αποκρυσταλλωμένες τις απόψεις του σκηνοθέτη σχετικά με ζητήματα που αφορούν στην αλληλεπίδραση Χορού και υποκριτών, και μια αξιοθαύμαστη ισορροπία ανάμεσα στο γέλιο και το δάκρυ. Ένα κομψοτέχνημα, και μια σπουδή στο πώς ο θεατής μπορεί να φύγει πραγματικά αποκαθαρμένος από το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου.»
– Daysofart.gr | Πάνος Λιάκος, Φιλόλογος-Μεταφραστής-Ιστορικός του Κινηματογράφου [https://daysofart.gr/νεα/φεστιβάλ/αυλαία-για-το-φεστιβάλ-αθηνών-επιδαύρ/]  

«Ύστερα από χρόνια απουσίας, ο ΘΟΚ βρέθηκε ξανά στην Επίδαυρο, με μια κομψή –γεμάτη χιούμορ, δραματική ένταση και εξαιρετικές ερμηνείες– παράσταση διά χειρός Θωμά Μοσχόπουλου.»
– «Η Καθημερινή» (Ελλάδος) | Απόστολος Λακασάς, Δημοσιογράφος
[https://www.kathimerini.gr/culture/564430372/aisio-telos-stin-epidayro/]

«Η ομάδα του Μοσχόπουλου δημιούργησε μια παράσταση από αυτές τις ελάχιστες που δεν πρόκειται να τις ξεχάσουμε ποτέ. Μια παράσταση άψογη, αλάνθαστη.

[…] Ο σκηνοθέτης τόλμησε να κάνει μια ριψοκίνδυνη και ακραία δύσκολη επιλογή: Αποφάσισε να μιλήσει όσο πιο απλά γίνεται. Η επιλογή του έφερε αυτό το κορυφαίο αποτέλεσμα που είδαμε.»
– Catisart.gr | Παναγιώτης Μήλας, Κριτικός  [https://www.catisart.gr/spefsate-prolavainete-na-deite-apopse-savvato-ton-iona-tou-thoma-moschopoulou-stin-epidavro/]

«Και κάπου εδώ βρίσκεται η ουσία της σκηνοθεσίας του Μοσχόπουλου ότι δεν προσπαθεί να κάνει τον Ευριπίδη σύγχρονο. Απλώς αποδεικνύει πόσο σύγχρονος ήταν ήδη. […]
Κι αν κάτι μένει τελικά από αυτή την παράσταση, είναι η αίσθηση της ικανοποίησης και της πληρότητας!»

[…]Οι κίονες-καθρέφτες του Βασίλη Παπατσαρούχα πολλαπλασιάζουν τα σώματα και τα είδωλα, διαλύοντας την αίσθηση ενός σταθερού χώρου. Κίονας και καθρέφτης μαζί αντικατοπτρίζουν την παράδοση απέναντι στη ρευστότητα, το σταθερό απέναντι στο αμφίβολο. Γιατί στον «Ίωνα» κανείς δεν είναι ακριβώς αυτό που νομίζουμε, ούτε καν ο ίδιος ο ήρωας. Και σαν να μην έφταναν οι καθρέφτες, όλοι φορούν μαύρα γυαλιά. Ένα υπέροχα pop εύρημα, όπου όλοι βλέπουν, μα κανείς δεν βλέπει καθαρά.

[…]Στο επίκεντρο, η «Κρέουσα» της Στέλλας Φυρογένη. Μια ερμηνεία δυνατή, νευρώδης, συγκινητική χωρίς ίχνος μελοδραματισμού. Η Κρέουσα δεν είναι μια γυναίκα που ζητά να τη λυπηθούν. Είναι μια γυναίκα που απαιτεί να ακουστεί. Ο πόνος της έχει θυμό και ο θυμός της έχει μνήμη. Η Φυρογένη κρατά αυτή την εύθραυστη ισορροπία με εξαιρετική ακρίβεια.

Ο Γιάννης Τσουμαράκης δίνει στον «Ίωνα» νεανικότητα, χιούμορ και την απαραίτητη αμηχανία ενός ανθρώπου που ανακαλύπτει ότι η ζωή του ήταν ένα τεράστιο ερωτηματικό.

Ο Νεοκλής Νεοκλέους ως Ξούθος έχει ίσως την πιο απολαυστική δουλειά πάνω στην ευριπίδεια ειρωνεία. Γιατί ο Ξούθος είναι ο άνθρωπος που νομίζει ότι επιτέλους κατάλαβε. Και ακριβώς γι' αυτό δεν καταλαβαίνει τίποτα. Ο ηθοποιός πιάνει με ακρίβεια αυτή την κωμική αμηχανία, χωρίς να μετατρέπει τον χαρακτήρα σε καρικατούρα.

Ο Βαλεντίνος Κόκκινος στον ρόλο του Παιδαγωγού, ο Γιάννης Βαρβαρέσος ως Πυθία και η Μαργαρίτα Ζαχαρίου ως Αθηνά συμπληρώνουν ένα ensemble με εξωστρέφεια και συνοχή.

[…] Ο Φώτης Νικολάου έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στην κίνηση. Βλέπουμε έναν Χορό με την πραγματική έννοια της λέξης. Σώματα που άλλοτε λειτουργούν σαν ένα και άλλοτε διαλύονται, κίνηση που γίνεται σχόλιο, τελετουργία αλλά και παιχνίδι.»
– OnlyTheater.gr | Ντίνα Καρρά, Κριτικός
[https://onlytheater.gr/buzz/onlytheaterreview/item/«ion»-kritiki]

«Μαζί κι ένα γενικό σχόλιο που αφορά τον καθένα και τη σκηνοθετική διδασκαλία: ιδού πώς κάποτε ό,τι μοιάζει θεωρητικά σύνθετο μοιάζει απλό και εύκολο επί σκηνής. Χρόνια ψάχνουμε να λύσουμε στα χαρτιά τον γρίφο της «ιλαροτραγωδίας» ή του ρεαλισμού δίπλα στο παραμυθικό στοιχείο. Και να που ένας θίασος παρουσιάζει μπροστά μας τη λύση… Να πώς μπορείς να στέκεσαι στο ένα πόδι μεταξύ «αντιθέτων» και όμως να νιώθεις απόλυτα σταθερός. […]Θέλω όμως να σταθώ και σε μια παράμετρο της παράστασης που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Στη συμβολή και τη διδασκαλία της μουσικής σύνθεσης από τη Nama Dama. Σπάνια ακούσαμε παρόμοια σύνθεση τέτοιας εμβέλειας, βάθους και εύρους, τόσο εναρμονισμένη με το κείμενο, μα και τόσο επιμελημένη στην απόδοσή της. Δεν θυμάμαι αλήθεια ποτέ να έχω παρακολουθήσει παράσταση του ΘΟΚ που να υστερεί φωνητικά· μα αυτή τη φορά η μουσική και η χορωδία της παραγωγής αποτελούσαν αυτόνομο καλλιτεχνικό επίτευγμα, άξιο κάθε επαίνου. Και κοντά στους επαίνους ας σημειωθεί η σπουδαία χορογραφία του Φώτη Νικολάου.»
– «Εφημερίδα των Συντακτών» | Γρηγόρης Ιωαννίδης, Διδάκτωρ Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών [https://www.efsyn.gr/tehnes/1457252/giati-den-anevazoyme-pio-syhna-ton-perithoriako-iona/]

«Ο «Ίων» μας κατέστησε μάρτυρες σε κάτι σαν την πραγματικότητα της ζωής, όπου το δράμα υπονοείται αλλά δεν επιδεικνύεται.

Για μένα, αυτός ο «Ίων» σε σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου ήταν πάνω απ’ όλα μια αναζήτηση της ανθρώπινης φωνής. Μια προσπάθεια να αποτυπώσει εκείνες τις στιγμές στις οποίες το άτομο έρχεται αντιμέτωπο με τον εαυτό του, με όσα έχασε, με όσα φοβήθηκε, αλλά και με όσα συνεχίζει να επιθυμεί. Ήταν μια παράσταση για τη μνήμη, την αγάπη, την ανάγκη να συνδεθούμε με τους άλλους, αλλά και για τη δύσκολη πορεία να συναντήσουμε πραγματικά τον εαυτό μας.

Μια παράσταση που πρέπει να ανέβει και πάλι…»
– Catisart.gr | Ειρήνη Αϊβαλιώτου, δημοσιογράφος, συγγραφέας
[https://www.catisart.gr/itan-o-ion-karpos-enos-viasmou/]

«Πολύ καινοτόμος είναι ο Χορός (ανδρικός και γυναικείος) του κύριου Μοσχόπουλου, που παριστά με ενδυματολογική ομοιογένεια και με τελετουργική απογύμνωση τους θεράποντες και τις θεραπαινίδες της Κρέουσας: αυτός ο Χορός είναι ουσιαστικός, διαρκώς κινείται και μεταμορφώνεται, η δε χορογραφική παρέμβαση του Φώτη Νικολάου αποδίδει τα διάφορα στάσιμα με διαφορετική διάθεση: πότε ο Χορός είναι ο Δήμος των Αθηναίων που ψηφίζει, πότε είναι η ηχώ της φωνής των ηρώων, πότε είναι ο σχολιαστής των τεκταινομένων και πότε είναι ένα σύνολο από έρποντα φίδια που περιτριγυρίζει απειλητικά την Κρέουσα. Είναι ένας θαυμάσιος Χορός, που αποδεικνύει τη σοβαρή μελέτη του κύριου Μοσχόπουλου και την ξεκάθαρη σκηνοθετική του αντίληψη.»
– bookpress.gr |Νίκος Ξένιος, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και κριτικός θεάτρου και χορού
[https://bookpress.gr/politismos/theatro-xoros/26758-ion-tou-evripidi-se-skinothesia-thoma-mosxopoulou-mia-komiki-parastasi-gia-tin-anazitisi-tis-taftotitas?]

Φωτογραφίες: Θωμάς Δασκαλάκης, Ελίνα Γιουνανλή