Cyprus Theatre Organisation

19.11.2026

Με επιτυχία η πρώτη συζήτηση του κύκλου #Αφορμές – Το θέατρο ανοίγει τη συζήτηση

Νέα

 

Την Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε η πρώτη συζήτηση του νέου κύκλου συναντήσεων του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου #Αφορμές – Το θέατρο ανοίγει τη συζήτηση, με αφορμή την παράσταση Φροστ/Νίξον του Πήτερ Μόργκαν, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Αραούζου.

Η συζήτηση έφερε στη σκηνή τον κ. Αχιλλέα Αιμιλιανίδη, Δικηγόρο, Καθηγητή και Κοσμήτορα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας και Πρόεδρο της Κυπριακής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών, τον κ. Παύλο Παύλου, Δημοσιογράφο και Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του ΡΙΚ, και τον κ. Παντελή Βουτουρή, Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του ΘΟΚ και Ομότιμο Καθηγητή Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου μαζί με τον σκηνοθέτη Ανδρέα Αραούζο και τους Ηθοποιούς της παράστασης. Τον συντονισμό είχε η Αναπληρώτρια Γενική Διευθύντρια του ΘΟΚ, κ. Μαρίνα Μαλένη.

Με αφετηρία το ιστορικό γεγονός της συνέντευξης του Ρίτσαρντ Νίξον στον Ντέιβιντ Φροστ, η συζήτηση ανέδειξε τη σύνθετη σχέση ανάμεσα στην πολιτική εξουσία, τη δημοσιογραφία, τη δικαιοσύνη και τη δημόσια εικόνα, θέτοντας στο επίκεντρο το ερώτημα κατά πόσο αυτό που παρουσιάζεται ως αλήθεια ταυτίζεται πάντοτε με αυτό που πραγματικά έχει συμβεί.

Ο κ. Παύλος Παύλου αναφέρθηκε στον καθοριστικό ρόλο της τηλεοπτικής εικόνας, επισημαίνοντας ότι η παράσταση αποκαλύπτει όσα συνήθως παραμένουν αθέατα πίσω από αυτήν. Στάθηκε στα κίνητρα και στις επιδιώξεις των πρωταγωνιστών, αλλά και στον ρόλο των συμβούλων και των ανθρώπων που βρίσκονται πίσω από τα πρόσωπα της δημόσιας προβολής. Η εικόνα, όπως ανέδειξε, δεν αποτελεί απλώς την καταγραφή της πραγματικότητας, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο διαμόρφωσης εντυπώσεων και διαχείρισης της δημόσιας παρουσίας.

Από την πλευρά του, ο κ. Αχιλλέας Αιμιλιανίδης προσέγγισε τη σχέση της δικαιοσύνης με την έννοια της αλήθειας, εστιάζοντας στη διαδικασία της εξέτασης και της αντεξέτασης, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η δικαστική κρίση. Αναφέρθηκε σε ιστορικά στοιχεία και πρόσωπα που διαμόρφωσαν την εποχή και τη δικαστική διαδικασία και έφερε πληθώρα ενδιαφέροντων πληροφοριών για τα θέματα που τέθηκαν επί τάπητος. Επισήμανε επίσης, πως η δικαστική διαδικασία περιλαμβάνει και μια αναμέτρηση αξιοπιστίας και πειθούς, κατά την οποία δεν είναι αυτονόητο ότι εκείνος που επικρατεί καταφέρνει κατ' ανάγκην να αποκαλύψει την αντικειμενική αλήθεια. Αντίστοιχα, στην πολιτική, η δημόσια εικόνα και η ικανότητα πειθούς μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο, πέρα από την ιδεολογία ή τις πολιτικές θέσεις ενός προσώπου. Η εικόνα, συνεπώς, αναδεικνύεται σε παράγοντα που επηρεάζει τόσο την πολιτική όσο και τη δικαιοσύνη.

Ο κ. Παντελής Βουτουρής έθεσε προς προβληματισμό το ζήτημα της σχέσης ανάμεσα στη νομιμότητα και την ηθική, διερωτώμενος κατά πόσο μπορεί να δικαιολογηθεί η παραβίαση του νόμου στο όνομα ενός ευρύτερου σκοπού ή του λεγόμενου «καλού της πατρίδας». Αναφέρθηκε στην υπόθεση Νίξον και στην κατάχρηση εξουσίας, θέτοντας παράλληλα το ερώτημα της αναλογίας ανάμεσα στη βαρύτητα του παραπτώματος και στη θέση που αυτό κατέλαβε στη συλλογική ιστορική συνείδηση. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάδυση της τηλεόρασης κατά τη δεκαετία του 1970 ως μιας νέας, ισχυρής δύναμης, η οποία άρχισε να επηρεάζει καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιλαμβάνεται και αξιολογεί τα πολιτικά γεγονότα.

Ο σκηνοθέτης Ανδρέας Αραούζος, αναφερόμενος στη σκηνοθετική προσέγγιση της παράστασης, υπογράμμισε ότι στόχος δεν είναι η δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ επί σκηνής, αλλά η θεατρική διερεύνηση των ανθρώπινων συγκρούσεων που αναδύονται μέσα από τα ιστορικά γεγονότα. Όπως σημείωσε, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει όχι μόνο ό,τι καταγράφεται μπροστά στις κάμερες, αλλά κυρίως όλη η προετοιμασία που προηγείται: η αγωνία, η ψυχολογική ετοιμότητα, οι συζητήσεις και οι μήνες μελέτης που καθορίζουν την έκβαση μιας δημόσιας αναμέτρησης. Παράλληλα, ανέδειξε τη σημασία της διάκρισης ανάμεσα σε όσα γνωρίζουμε ότι έχουν συμβεί και σε όσα πραγματικά έχουν συμβεί, καθώς και ανάμεσα στην αντιληπτή πραγματικότητα και την πραγματική. Αυτές οι αποκλίσεις και οι συγκρούσεις αποτελούν, όπως επισήμανε, την ουσία του θεατρικού δράματος, αλλά και έναν τρόπο να επανεξετάσουμε την Ιστορία, τα λάθη της και τις κρίσιμες στιγμές που τη διαμόρφωσαν.

Η πρώτη συνάντηση του κύκλου #Αφορμές ανέδειξε τη δυνατότητα του θεάτρου να λειτουργεί ως αφετηρία ουσιαστικού διαλόγου γύρω από ζητήματα που υπερβαίνουν τη σκηνική αφήγηση και συνδέονται άμεσα με τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. Μέσα από διαφορετικές επιστημονικές, επαγγελματικές και καλλιτεχνικές προσεγγίσεις, το κοινό είχε την ευκαιρία να προσεγγίσει εκ νέου την παράσταση και να προβληματιστεί για τη δύναμη της εικόνας, την αναζήτηση της αλήθειας, τα όρια της εξουσίας και τον τρόπο με τον οποίο η Ιστορία μετατρέπεται σε συλλογική μνήμη.

Με το πρόγραμμα #Αφορμές, ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου συνεχίζει να δημιουργεί ανοιχτούς χώρους συνάντησης και ανταλλαγής ιδεών, όπου η θεατρική εμπειρία δεν ολοκληρώνεται με την αυλαία, αλλά γίνεται η αρχή μιας ευρύτερης συζήτησης.